Kaçış

Yine kan kusardı gece, Herşey bir ikindi vakti başlamıştı. Yorgundu sokaklar Uğultusu körpecik bedenlere vuruyordu. Şehir sakin ve mutsuzdu İğreti bir boşluk vardı Bomboş bir hayal ve kalp ağrısı. Sıcak bir temmuz veya Soğuk bir aralık akşamı, Kaçıyordu herşey... Trenler, otobüsler, vapurlar İnsanlar kaçıyordu. Ben kaçıyordum, Bu şehir kaçıyordu. Deniz bile alev alev kaçıyordu, Sen kaçıyordun. Gözlerin, düşlerin ve umutsuzluğun Hepiniz, hepiniz kaçıyordunuz. Martılar bile gelmedi, Kırlangıçlar nerede? O gözlerini aydınlatan ışık, O ezan sesleri nerede. Boğuk bir umudun tadı bile yok Fısıltılar, fısıltılar, fısıl-, fısıl-... Ses; ince bir nağme Kayıp umutlar, Denizin buruk tadı, Kuşların o aheste uçuşu. Karanlık çöküyor, Minarelerini bile göremediğim bu şehire. O yokuşu, Hani var ya... Köşe başında simit satan çoçuğu, Balkonda çamaşır asan kızları, Ve dahi umudu bıraktığımız sokağı, Bırakıp kaçıyorlar... Sessizlik, sessizlik İnce bir nağme Yitik bir sevgili Bu kayıp şehirde Niye herşey kaçıp gitti! Niye??