Çölde Yeşerttin

F Fatih Yıldırım
0 Altın Yaprak
Kuytu köşelerin taşlarında Kök salmış yosunlar gibiydim. Hayat duvarını tek başıma karalıyordum, Kendi halimde yüzüyordum hayallerin girdabında. Kimsesiz değildim, Yağmurlar suyumu, kayalar yatağımı veriyordu, Aşkım engin denizlerde yüzüyor, Bulutların erişemeyeceği yükseklikte uçuyordu. Ama bunu kimse bilmiyordu.. Ben sadece bende var oluyordum. Aslında her şeyin bittiği gün Senin geldiğin gündü. Sen beni benden ettin Sen beni hayallerimden, umutlarımdan Kanımdan, canımdan ettin. Sen beni aldın çölde yeşerttin. Düşünmedin hiç solacağımı Hiç düşünmedin gerçek aşkın yakıcılığını Ve hiç düşünmedin bir gün gelip yok olacağımı Her şeyden önce kendinin kaçacağını.. Soldum, eridim, bittim En büyük hatayı sana güzel görünmekle ettim Şimdi gözümde düşmeye hazır son damla yaş Beni kim kurtaracak bilmiyorum. Çaresizlik içinde ölüyorum yavaş yavaş Şu yaptığına bak beni benden ettin Tuttun çölde yeşerttin.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.