En Çok Senin Koynunda Severek Ölüyorum

çalakalem başladım yazmaya dünden sonra.. özlemini hissetti kalemle satır, öylesine aktı ki kelimeler düşünmedim bile burayamı orayamı sözler... sevdalı türkülerden uzaklaşmış aşkı kalbinden sızlatmış ve yarınların tam yüreğine bir hüzünlü ok fırlatmıştım çoktan... günler akmış gecenin bağrına, geceler gözyaşımla sırılsıklam ve ayrılık ayrılık saatlerini seninle yaşamıştım... vakti geldiyse mutlu günlerin.... sözleri eskiten yüzlerin mi, yoksa yüzleri eskiten zamanın mı, beni senden ayırdığını anlamadan döndüm işte... burdayım... seninleyim... beni yaptıklarımdan, yapacaklarımdan, sevdiklerimden, seveceklerimden, hayallerimden, hayal kırıklıklarımdan, herşeyden, hiçbirşeyden beni sorgulamayan yerde, şeyde sendeyim yine ŞİİR..... en çok sende seviyorum en çok sende gülüyorum ağlıyorum, aşık oluyorum, ayrılıyorum ve ençokta koynunda başarıyorum ölmeyi, ölmeyi senin koynunda başarıyorum... hep bir dönüm noktası olmayan başlangıçlar yapıyorum... işte yeniden başlıyorum, gülmeyen kaderimi güldürüyorum sende... en çok senin koynunda severek ölüyorum...