Bahçelerimde açıp solan Duvarlarımda asılı kalan…
Her akşam şehre bir hüzün çöker Kapatır gözlerini, Perdeler arkasında kırık hayatlar.... Sokaklarda özlediğim insan sesleri yok…
Bırakın çalmasın kapınız Gelmesin mektuplar Giden gitmişse bir kere Beklemek nafile...…
Git içimden git Gitmezsen dinmeyecek Son sözüm bu…
Yetmiyor kimseler ne bir söz, ne bir ses zaman mı durmuş, ben mi ölüyorum, bilinmez....…
Geceler çıkmıyor sabaha sensiz Ne yastıkta kokun, Ne kadehte dudak izin, Kederli akşamlarıma değmiyor…
Ulaşamadığım şehirler gibisin Yollarında yer, Kalbinde olamadım yar. Yüzün ellerin soğuk.…
1
Trenler düşüyor aklıma, Siyah, mavi trenler. Düş çantamda onyedi yaşım istanbulu dinliyorum gözlerim kapalı.…
Sanma günahsızım Sanma şeytan girmedi kanıma…
Yine bir sabah Saatin siren sesiyle uyanacağım Geride bırakıp dünkü yalnızlıkları Yüreğimin daralan sokaklarına.....…
Soğuk odaların Çaresiz sesizliğinde Sesini özlüyorum.…
Sobalı bir odada geçti kışlarım Gaz lambasında iki gözdü bakışlarım Uzun uzun tarardı İnci taneleriyle oynamak kadar güzeldi,…
Bir yanımız hep gitmek ister Diğer yanımız kalmak Başka bir hava, Başka bir deniz çeker bizi…
İnsan olmak Sarmak kendi içinde el yaralarını Dokunmak küskün sevdalara Okşamak kimsesiz bir başı ellerinde…
Kaçmak istiyor insan Kaçmak bu şehirlerden Atmak kendini uzaklara Veda etmeden…
15 / 28 gösteriliyor