İçimdeki Çocuklar

Sobalı bir odada geçti kışlarım Gaz lambasında iki gözdü bakışlarım Uzun uzun tarardı İnci taneleriyle oynamak kadar güzeldi, Annem için örgülü saçlarım. Sevgi mutluluktu, tüterdi bacamızdan Karışırdı bulutlara Yağmur olurdu bulutlar,yepyeni umutlara Çocuk ruhumuzdaki şarkılardan kahkahalara Sonra şimşekler çakardı Korkardık Silah sesleri uzaktan boğuk Kimbilir kaç yıldız kayacak Endişeler belirgin, sokaklar karanlık ve soğuk Dağ havasına alışmış bedenler ürkek Bilinmez ki yaşandıkça acının Yürekte nasır tutması gerek.....