Ayrılık Askerleri
F Fatma Hatun Esen
0
Altın Yaprak
Ardıma diktim gözlerimi.
Savaş sonrası boş mermiler toplayan,
Küçük bir kız çocuğu gibiyim.
Bir hasret ordusu ilerliyor içimde,
Ayrılık Askerleri,
Yüreğime basa basa,
Ezerek çimenlerimi, tomurcukta güllerimi,
Susturarak şarkıya durduğum dillerimi,
Boşta bırakarak 'yarin ' uzattığı ellerimi,
Yenikliğim peşin,
Ayrılık, hasret,özlem yapıştı yakama
Bağladı elimi kolumu,
'Körebeyim' aynı zamanda.
Gitmiyor ayaklarım, çakıldım,
Her ayrılık; zaferle bitirdi savaşını.
Tek silahım;
GÖZYAŞIM.
Her hasrete ağladım,
Bu seferki başka,
Ben hiç bu kadar yalnız kalmadım,
Hiç bu kadar umutsuz olmadım
Darmadağın, aklım yüreğim,
Her gece duam,hiç değilse rüyamda göreyim.
Azalıyorum,
Eziliyorum,
Sensiz,
Tek silahım gözyaşım dı
Bu ayrılık onu bile ganimet saydı
Saldırdı, kuşattı, talan etti.
Aldı elimden, kuruttu beni
Bana gözyaşımı bile yalan etti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş