Ayrılış

Dağ yürekli çerkez babam; SEN, Kafdağı idin bende. Bir dünya kurardık seninle Kurduğumuzu burnumuzla onaylar Şerefine kafa tokuştururduk Her akşam sofrada, Kapıyı çarpardım nazlanmak isteyince Odama gider kilitlerdim Bilirdim ki Babam gelecek Kızım kızımm kızımmm, Ne olmuş benim kızıma diyecek Ben o zaman çıkacağım salına salına Gözlerim duvarda takvim son yapraklarda Şu an gibi gidişin Yıllardır kanayan burnumda Hala dinmedi yokluğun Bir gün odana girdiğimde, Nereye saklayacağını bilemediğin gözyaşını Seni,olur olmaz vakit uyandıran ağrılarla sızlanışını Nasıl göremedim sendeki Gelecek günleri bu günlere sığdırmanın telaşını Nasıl göremedim seni yaşama bağlayan Kan, serum,oksijen şişelerinden Başka birşey kalmayışını İki gün öncesine kadar okuduğun gazeteyi O gün neye yormuşsam Sessizce elinden bırakışını Babam canım babam Babam kanım babam SEN gidiyormuşsun Meğer gidiyormuşsun Gittin gittin babam gittin Sen gittin ben bittim Yeryüzü-gökyüzü birleşti Sıkışık kaldım arasında YÜreğim mahşer Sonrası mutfak penceremizdeki Kırık cam Ve Ellerimdeki kan Hazır değildim baba, hazır olunmuyor Bu gidişe Baba, Hani sen bizi aramızda birer el karışı Boy farkı olan çocuklarını, Bırakırda, bakamadan arkana Giderdin ya Almanya ya Hani, o bir yılı sonuna doğru Parmak hesabıyla bitirdiğmde gelirdin ya Hasreti yakıp ateşinde ısındığımız O izn günlerin vardı ya Hep kırmızı giysiler getirirdin bana Yuvarlak kareli çanta Beyaz dantelli çoraplar Ve, 'Ağlayan Bebek' Prenses sanırdım kendimi, çocukluk işte Ama, ağlayan prenses Hasretlerle büyüdüm ben Ayrılıklar oyuncaklarım oldu hep O hasretler o ayrılıklar ki Dayanırdım ıslanırdım yağsalarda yüreğime sağnak Olsalarda değiştirsem gidişinle Ama değiştiremem biliyorum değiştiremem Sana verebileceğim tek şey Şu sözdür babacığım Yokluğunu, Herzaman onurla hiçbirzaman yıkılmadan Yüreğimin en derin yerinde hüzünle taşıyacağım ve ömrümce Bana öğrettiğin sevgi, saygı, ve onurla yaşayacağım