Sensin

Bu maviyi biliyorum Güneş batınca gökyüzünün En asil rengi Ne güzelde yakışmış gözlerine O ışıl ışıl sarılığı biliyorum Güneşin en aydın hali Ne güzelde yakışmış tenine Belki de Temmuz sıcağı bu Sarılık tutuşmuş sende Kim bilir uçuşan Ekim yaprağı Peki o aydın yüzündeki Bu soluk tebessüm ne Soğuk bir gülüş mü yüzündeki Yoksa gülüşler mi hüzün yüzüne Bu anlamsız suskunluk ne Suskunluk mu seni susturan Ben miyim suskunluğu Sende konuşturan. Görmek imkansız gökyüzünün En asil rengi güneşin o En sıcak hali sende Sen öylesine bir sensin bende Söyle halen gökyüzünü, güneşi Paylaşıyor muyuz seninle.