İsyancı Coşkularla Sağalttığım Umutlar

Sevginin nefretle devşirildiği coğrafyalarda Tanrı öldürmez, sadece terk eder gönülleri ------------------------------------------ yitimler yorgunuyum kurşun yağmuru gözlerim ne yana baksam çıkmaz sokaklar bölünmüş uykularda vurgunlar ağustos yanıyor yeni gün sus barut kokusu çığlıklarda pus yitimler yorgunuyum kaç meydan savaşında yenildi yeryüzüm yollarında yürünmez düş üstümüzden (düş) ölüm ilk orada kaldı isyancı coşkularda sağalttığım umutlarım adında sergüzeşt kafkas göçebesi yorgun ve ağır yitmelerde bir nine ağıdı- yetim ağlar kulaklarımda ağlar da gece ve gündüz yakamoz kan kızılında top gülleleriyle çukurlaşan yüreğimizde tırpanlı bedenlerin istifli gömütü süreli aydınlık sürekli karanlık karalar sürünmekteyim ya güldür beni ya da ser yataklarını deliksiz uykuların beyaz kirpiklerinde gün ört üzerimi yolların son sığınakta liman ışık taaa oralarda uzakta