İsyanıma Hüzün

memleketim özlemim belleğimde izlerin çocukluğum gençliğim sende yasak savan anılarım/mahallem her gece girilmezdi evlerine karşı mahallenin minaresinden kurşun kusardı kaleşinkof ihanetti yağan üzerimize gençlerimiz vardı halkına sevdalı nerede şimdi her şeyi sakladın onları mı bağrına yasakladın? geceye kara düştüğünde çatılara dökülen kurşunlar ninnimiz az mı sabahladık anamızın dizinde birde kaldırım taşlarında boş kovanlarımız yağmurla coşardı paşa deresi bendine sığmaz taşardı sel olur/ bahar gelecek anlardık suyunda akmaz artık hangi güneşe inanalım tavşan dağı tavşan dağı! yitiyor insanlık yitiyor yüzümüz sana dönük/konuk et