Önlem

Şizoid leylaklar açıyor ilkayın gözkapaklarında sözcelerinin çılgısıyla sarsılıyor küçük burjuvalar sokuluyorlar birbirlerine iyice her tehlikede olduğu gibi çünkü hep böyle olmalılar hep böyle iyi biri içlerindeki ölülerin gözkapaklarını örttüğünde telaşla işlerinin başına koşturuyor mezar bekçileri hiçbir şey kaçmasın diye ne bileyim belki ağızlarından bir çiçek kaçabilir diye sarı paslı bir teneke sesi yankılanıyor ruhunun boş koridorlarında ödünç aldığı yüce efendisinden ona böyle yaşamayı bağışlayan nazlı nazlı böyle iniltisiz böyle kımıltısız.