Çürüme
F Fatma Zuhal Çil
0
Altın Yaprak
Karanlıklarda ilerliyoruz
düşe kalka
ite kaka
birbirimizi çiğneyerek
burnumuza iğrenç kokular geliyor
ama yine de o yöne sürükleniyor
çarpık gövdelerimiz
evet
yaşarken çürüyen cesetleriz biz
o yüzden
böyle anlamsız ve kör bakışımız
ve sımsıkı kapalı dudaklarımızdan
boşuna bekleme
hiçbir söz çıkmaz
çıkmaz artık.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş