شمارهٔ ۱۸۷
ف فایز
0
Altın Yaprak
سحرگه ز آرزوی شوق دیدار
کشاندم خویش بر بالین دلدار
ادب نگذاشت فایز بوسدش لب
همی سودم به زلفش چشم خونبار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş