شمارهٔ ۲۹
ف فایز
0
Altın Yaprak
رخ تو آتش و زلف تو دود است
مرا زین سردمهریها چه سود است
چو فایز در بیابان تشنه جان داد
چه حاصل در صفاهان زنده رود است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş