شمارهٔ ۳۶۶
ف فایز
0
Altın Yaprak
که گفتت زلف بر رخ جابه جا نه
به طرف یاسمن مشک ختا نه
بت فایز برای زاد عقبا
از آن لب منتی بر جان ما نه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş