شمارهٔ ۱۲۵
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
اختر بی نور ما شمع مزار ما بس است
تیره بختی های عالم یادگار ما بس است
در وداع دوستان دیدیم شور رستخیز
ای قیامت زحمت مشت غبار ما بس است
صد گلستان داغ پروردیم در یک غنچه دل
عالمی را رونق فصل بهار ما بس است
در فن بی اعتباری شهرة عالم شدیم
این قدر در هر دو عالم اعتبار ما بس است
ای فلک با خود قرار ناامیدی داده ایم
بعد ازین آزار جان بیقرار ما بس است
تا فتند سررشتة تدبیرها در پیچ و تاب
یک گره از رشتة زلفی به کار ما بس است
سیر تبریزی هم از ایام مهلت یافتیم
این قدر فیاض مهر از روزگار ما بس است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş