Campo (Lorca)

F Federico García Lorca Federico García Lorca
0 Altın Yaprak
El cielo es de ceniza. Los árboles son blancos, y son negros carbones los rastrojos quemados. Tiene sangre reseca la herida del Ocaso, y el papel incoloro del monte está arrugado. El polvo del camino se esconde en los barrancos. Están las fuentes turbias y quietos los remansos. Suena en un gris rojizo la esquila del rebaño, y la noria materna acabó su rosario. El cielo es de ceniza. Los árboles son blancos.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.