Yaşama Sitem

Koca dümenli küçük teknemle şeytanlı gölde kızıla gitmek ne kadar isterdim. ''gitmek''ne kadar.. Reha Abi'nin eskici dükkanında yerde yüksek topuklu kitaplar vardı. Pablo Neruda yaşadığını itiraf ediyor. Bak biz hala kayıp çocuklarız Thomas Hauser sayfalarında. Alsancak İzgü sokağında, yüreğimi vurmuşum kaldırımlara. hoşuma mı gidiyor sanıyorsun smokinli sözler? İzgü sokağında yalan yanlış bir ezgi dudaklarıma sıkışmış. Bütün günü iskelede geçirebilirdim. vapura aşık olmasaydım. topuklarım denize bakar, elimde günün yiyeceği amerikan katlısı(hamburger) ''o gemide ah ben de olsaydım açık denizlere yol alsaydım'' Ezberimsin Karşıyaka. Bizim kokoreççi iskeledeki arkadaş sayılır. bekletmemek lazım. Senin de işin gücün yemekle zaten, kokoreççiyle dehşet bir tutku aranızda,götüür! Ve sonunda boşluktayım yine. Doldurma çabasıyla açtığım boşluklar dert oldu başıma. Bırak boş kalsın diye, ben de eski tahta iskelelerden birinde; cart curt çantalarımızdan çaylar, çaydanlık görevli konserve kutuları,minik ocak,gaz,çakmak poşetlerimizde hayal kırıklıkları, eski sevgililer, hatalar, yüz acıları,pişmanlıklar... dostun elleri saçımda. Dokunma dedim ona! bu gelişi boşluktan,dokunma! Dilimi yakıyor çay. Bitti o da bir an.Okşamadı yanağımı, yaslanmadı dizime. Gerçek değildi çünkü.