Tanımadan Önce

Eskitilmeyen ne kalmıştı geriye? Saçlarım rüzgarla oynaşmaktan aranıyor. Onarılmayan gövdem,iflah olmaz ruhum,damarlarımı yatırıyorum işte raylara oyun olsun diye. Bütün tren kazalarından ben sorumluyum. Düşleri ben kırdım,düşbazlığıma inat. Oyunları ben bozdum. Bilerek düştüm tuzaklara,hiç bir yüz yabancı değildi. En çok gidişe yakışır aşk. Şerefsizliğin şehvetle sunulduğu bu çağda vedalar edinmeli,vebalardan kurtulmak için. Ağrılı yolculuklar uçurum kıyılarında başlar. Gitmeliyim. Savaşan askerlere kestane şekeri sunmalıyım. Bir yanım çingene,bir yanım Ege. Gideceğim. Maskeleriniz,yüzleriniz ve sizden şikayetçi ayrılıyorum bu şehirden. En çok kendime borçluyum size değil. Ne yaptıysam gündüzlerden bezgin yıldızlar aşkınaydı. İçimdeki çocuğu alıp gidiyorum. Önüm,arkam,sağım,solum sobe! Bir kez daha yenildiniz çekilin artık düşlerini yitirmiş kent sahipleri;alışamadım sana protez dünya! Kirli gökyüzü! Eskiyen alyans! Plastik aşk! Kalemi çürüten söz! Söylenmeyenler her saçak altında. Yaşanmayan duygu gayriresmi ve yasak. Kuşkuya güvensizlik kondu,kara çaldı kağıt. Saklambaçta saklanamayışımı çocukluğuma verin. Yüreğimi kaçırmaktan yorgunum ve korkak. Şimdi yanımda ben de olaydım en ortada görünenin en gizli olduğunu söylerdim. Tanınmamak için göz kırpar,gülümserdim. Ağrıların deltasında vuruşarak geri çekiliyorsam uysal ve yasal yaşayamadığımdandır.