بخش ۲۴

چهارم فروهل بد و زنگله دو جنگی به کردار شیر یله به ایران نبرده به تیر و کمان نبد چون فروهل دگر بی گمان چو از دور ترک دژم را بدید کمان را به زه کرد و اندر کشید برآورد زان تیرهای خدنگ گرفته کمان رفت پیشش به جنگ ابر زنگله تیرباران گرفت ز هر سو کمین سواران گرفت خدنگی به رانش برآمد چو باد که بگذشت بر مرد و بر اسب شاد به روی اندر آمد تگاور ز درد جدا شد از او زنگله روی زرد نگون شد سر زنگله جان بداد تو گفتی همانا ز مادر نزاد فروهل فروجست و ببرید سر برون کرد خفتان رومی ز بر سرش را به فتراک زین برببست بیامد گرفت اسب او را به دست به بالا برآمد به سان پلنگ به خون غرقه گشته بر و تیغ و چنگ درفش خجسته برآورد راست شده شادمان یافته هرچ خواست خروشید زان پس که پیروز باد سر خسروان شاه فرخ نژاد