Gidersen Kentlerim Olur

Gidersen kentlerim olur, üşürüm Yalnızlığına düştüğünde avuçlarımda kalbim Bıraktığında ellerimi titreyen adımlarınla Tutulur dilimin damarları gitme diyemem Gökten bir veda busesi kopar Konuşmaya başlar tabiat Baharken eylül olur bütün mevsimler Belki tersine döner yollar Biliyorum kalmazsın gitme diyemem Gidersen kentlerim olur, yıkılırım Cesaretimi bir enkazın altında bulurlar Bütün endişesine kapıldığım intihar tebessümlerimin Kızılca kıyametinde adımı bir sokağın tabelasına koyarlar Ve şehirler dolusu yalnızlığı bir adamın Gazetelerin üçüncü sayfalarına düşer Tren istasyonlarında gözü arkada kalmış sallanan ellerim olur Otobüs bagajlarında senden birkaç parça eşya ararım Belki sensin diye her geçenin omzuna elimi koyarım… Gidersen kentlerim olur, korkarım Her gece sokaklarına karanfil gömdüğüm Köşe başlarında randevularını geciktirdiğim ölümlerimin Teveccühlerini sakladığım menekşeleri korkularımın Ve akşamlarına ayaklandığım bütün şehirler aşkına, dur Bu suskunluğun haykırışına bir şey söyle Bu karanlık gidişe bir mum yak Sessizliğe bürünen bu ayrılığın Sensizliğe giden bu yolun sonuna bir söz bırak Gidersen kentlerim olur, kahrolurum Büyür mesafeleri gri akşamlarda zamanın hücreleri Duvarda zilleri çalar saatlerin yokluğunu beş geçe Güvercinleri konmaz penceremin Ateşi sönmez bu cehennemin Gün, alevi tutuşan bir fotoğraf karesinde doğar Adı ne olursa olsun bu yangının külünde Dumanı savrulur gözlerimdeki kırılgan bir hayalin Daha kokusu bitmeden gurbetime düştüğün adımlarının Gidersen kentlerim olur; unuturum Nasıl seslenirse kainat bütün varlığın sırrına Nasıl titretirse içimizi o ağır yumruk Her bir tarafa kaçıştırdığımızda ürpertilerini sonumuzun Nasıl unutacaksa doğunun ufuklarını güneş, gün ağartısında Herkes kendine bir dert bulduğunda umarsız Beyaz kış günlerinde başlayan çocukluğumuzu yitirdiğimizde Ve anlamsızlaşırken pişmanlıklar dünyanın ipek yumağında Bulur sonunu evrenin nihayeti Gidersen kentlerim olur, üşürüm Yalnızlığına düştüğünde avuçlarımda kalbim Bıraktığında ellerimi titreyen adımlarınla Tutulur dilimin damarları gitme diyemem Gökten bir veda busesi kopar Konuşmaya başlar tabiat Baharken, eylül olur bütün mevsimler Belki tersine döner yollar Biliyorum kalmazsın gitme diyemem Gidersen kentlerim olur, kaybolurum….