Özgürlüğümdün Benim

H Hakan Çetin
0 Altın Yaprak
Omuzum omzunda, nefesim nefesinde Gözüm gözünde, elim elinde Tüm evreni paylaştık biz senle Dilim dilim yeryüzünü, Yıldız yıldız gökyüzünü... Şimdi uzanırken ellerim Hep seni arıyor Seni ararken hep boş kalıyor Sanki bir boşluğa düşmüşüm ben Sen nerdesin sen... Sahip olduğum herşeyi Senle paylaştım ben Ekmeğimi, suyumu Kimselere vermediğim Bir demlik çayımı Gökteki milyonlarca yıldızı bile Nashira’yı, Aludra’yı... Payına düşen dertler Payıma düşse de Şimdi çok uzaktasın Bir ucu sende denizin, Bir ucu da bende... Ve ben senleyken Yaşamı sevdim Süzülerek toprağa kavuşan yaprağı Yağan yağmurlarla, toprağa yürüyen suyu Ilık bir kış mevsiminde yağan karı sevdim Beyazdı, soğuktu ama yine güzeldi Her bahar yeşeren dağları sevdim. Şafağın kızıl okları, geceyi bitirirken Sana sarılıp yatmayı sevdim. Umutsuz değildim, sensiz değildim Sevgisiz değildim, sensiz değildim Sen haykırışımdın ben suskunken Sen gözlerimdin, sana bakıp Seni göremezken... İnsanı sevdim, İnsanları kırmamayı öğrendim Dostluğu bildim Ve senin dostluğunu sevdim Özgürlüğümdün benim Ve ben seni sevmiştim... Ama şimdi herşey değişti Sen değiştin Ben değiştim İklimler bile değişti. Hala giderim diyormuşsun Sevgi yoksuluna Unutamadığın dostuna... Ama önce ben Alır başımı giderim Sensizliğin kıyılarına Yokluğunun belasına... Şimdi senden uzak bir kentteyim Dışarda yağan yağmur Sanki içimdeki nehri taşırıp Gözlerimin tuzlu denizinde Beni boğacak Ve benimle birlikte sevdam da Damla damla yok olup, kaybolacak... Sensizken seni özlediğim günler Artık yok olmuş Baharda binbir umutla açan çiçekler bile Dalında solmuş Sen yokken içimde büyüttüğüm sen bile Özleminle yok olmuş Hep yarımdı yaşadıklarım Herşeyim yarımdı İnşaatı bitmiş Ama yıllarımı verip Bitiremediğim okulum bile... Bir senim oldu O da yarım kaldı Bilmiyordum Tahmin bile edemiyordum Senin de Bir sevda cambazı Bir aşk kumarbazı olacağını Yada Son sözlerini kimselerin bilemediği Yarım bir türkü gibi kalacağını... Gözlerinin türküsü gibi Bir o yana Bir bu yana bakan Gözlerin Bir beni Bir seni yakan Gözlerinin türküsü gibi... Aldırma gönül diyor Dinlediğim şarkı Neye aldırmayım ben Gözlerine mi? Gözlerine aldırmasam Dudakların var Dudaklarına aldırmasam Ellerin var Ellerine aldırmasam Kokun var Kokuna aldırmasam İçimi yaralayan sözlerin var Hadi sözlerine de aldırmayım Beni hiç mi hiç sevmedin Ona mı aldırmayım İçimde beni gün be gün dağlayan Kızgın korlarla alevler içinde beni yakan Kimselere haykıramadığım Haykırırken boğazımda düğümlediğim Kimselere söyleyemediğim Senin sevdan var Ona mı aldırmayım... Yıllar önce sen açtın bu yarayı Ama yazık ki Artık sen saramazsın Ne olur uzatma elini Derman olsa da Bir daha acıtamazsın.... Gidersen de buralardan Bir daha dönmemek üzere Çiçek olsan, suyun olmam Irmak olsan, denizime sokmam Yemin etmedim ama Senle asla barışmam... Ve ben ölürüm Senin yokluğunda Yanımda olmadığın bir anda İçim kan ağlayarak da olsa Derman olma dedim ya İşte öldürür beni bu yara.. Sen de benimle ölür müsün birtanem Yan yana olur odalarımız Yine bakarız yıldızlara Yine dilek tutarız Her birinin kayışında Üşüyünce yine sarılırız Derin topraklar altında Hem kimseler görmez ki bizi o zaman Hiç kimsenin de korkusu olmaz üzerimizde Bir de yorgan alırız üzerimize Kış günlerinde üşümeyelim Yağmurlar altında ıslanmayalım Kar altında donmayalım diye Yağınca kar üzerimize Ben kardan adam olurum Sen de kar altında bir çiçek Hep yalnızız ya Ne konuştuğumuzu kimseler bilmeyecek... Göremediğim bakışlarından Duyamadığım sesinden anladım Demek gelmiyorsun benimle Bu sefer sen değil Ben bırakıyorum seni kendinle Ve benden geriye Ne cismim kalır Ne de ismim buralarda... Bir ahım kalır sende Kokunu da alır giderim Sensizliğin rıhtımına Ölüler limanına... Sokulurum kuytu bir odaya Akşam olur Suskundur tüm insanlar Gün aralanır, sabah olur Hala karanlıktır oralar Herkes susar... Ya hepsinin anlatamadığı bir derdi var Yada hepsinin Gizli Yarım kalmış Yaşayamadığı Ve onları buraya getiren Ve onları da cansız bırakmış Derin bir sevdası var... Anlatamam hala derdimi kimseye Kimse dinlemez ki beni Senin dinlediğin gibi Gelmedin ya benimle Hala ona yanarım ben Şimdi olsa Sen olsan Sıcak çay olsa Cigara olsa Sıcak bir de soba olsa Üşüdüm de biraz. Ben anlatsam da, Çiçek de yanımda olsa O güzel yüzüyle bana baksa Ben ona sarılsam O da bana Ben koklasam O da koksa... Ama gel göreme ki Kaldırdığımda kafamı Alnımı bir taşa çarparım Anlarım ki Artık çok uzaklardayım... Şimdi ben yalnızım, affetmem seni...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.