Aden'in Bahçesi (2)

Fırat : nefesim güvercin kanadında bugün uçuyor denizim üstüne Karıştım sana. İstesen de ayıramazsın beni suyundan. İstesem de ayıramam seni huyumdan. Yanından geçtim içindeyim. Hangi rüzgarın dili var içinde bilmiyorum. Hangi enkazı bıraktın uykuna bu zamansız fırtınadan. Söyle diyeceğim ... Yine de sus. Çürütsün bir yanımızı tüm sessizliğiyle zaman. Dicle : mezopotamya'dan geçerken ayaklarını fırat'a sarkıtan ay'ın tanrısı Sin, giderdi susuzluğunu dicle'de ... temiz kanı ayıkla yolculuk matarandan Fırat : karanlık serildi gecenin beşikteki şavkına ay yok ! bir kan bir yara şimdi ninninin nasırlı soluğunda uyan bebek kahır emdiğin memenin sabahına sabah ki akşama yeminli ömürsüz lamba Dicle : göğsünden fışkıran çimenleri esirgeme kibele ölmedim ışığı yaymak için neydi iskenderin aradığı ? pers kumaşı toprak nallarında çocuk çığlıkları bir salkım üzüm mü ... kırıldı testisi felsefenin şarap içti herakles gibi Fırat : büyüdükçe yalnızdır çocuk her oyun sobeler ayrılığı şeker kokulu umut ... ve çığlık : bana da bahar getir kardeşim iğde yaprağı Dicle : düş mü bitti yoksa ; o güzel çocuklar evlerine mi gitti panzerlerin ezdiği saklambaç oyununun kukası sobelenmeyi isteyen bir şiir gibi yüreğimde ezgi Fırat : belki bir şehir olur göl kıyısında saçağından umut sarkan sırça evler oğul akmaz oğul yarasından diner göz yamacında ayaz karanfil kokar bütün eller olur ya belki annem ağlamaz Dicle : su dolu bir bardakta unutur gibi kan damlayan hançerini arkasına bakmadan yürüyor bu kentin sokaklarında insanlar yaralarından çok nüfus cüzdanlarını gösteriyorlar ve güvenmiyorlar, kendilerine bile bir çınar usulca seriyor yaprağını yola aldırmadan basıyor kent yaprağın tenindeki yalvaç ruha o an sızlıyor bir hançer tuzunu emerken suyun sonra ... Sonrası ... suyun da bir yüreği vardır suda sızlar elbet gülüm Fırat : akrebi ölü yelkovanı yasta kadranı soğuk bir mezar kelepçeli kayış ve zamana tutsak yaşamak gülme ağladığımız günden beri yasak Dicle : siler nasılsa mührünü yağmur sicilde kayıtsız bir epik yüz ... üfle, su olur giderim ey herakleitos kuşlar ve çocuklar ırmağında kayboldular ateşe doğru aktılar ! Fırat : topla aklımı bahçemiz mezar kimse kalmadı Dicle : bir başkasının çarmıhında gördüğümüz çehre sevdiğim kapa gözlerimi savaşa ve aşka ! Fırat : omuz omuza üşümek bahardır insanın kadrini bilene)