İstanbul Biraz

Ben gözlerinde yaktım Bu şehrin Hasret anıtı yüreğini Yaktım Yüzbinlerce şarlatanını Bu şehrin Soğuk bir köpüğün bedeninde İşte bu yüzden azalıyorum İnce ince Görmüyor musunuz Bu yüzden yok saydılar beni Ruhum daha bendeyken Oysa ben yaktım Bu şehrin karanfillerini Birer birer Ben tükettim kelimelerini Tüm kitapların Bilmiyor musunuz Elimde mührüm var Söylenen ve kazılan kirli künyenize Ve bir daha doğmayacağımızı Unutmadan Zillet’le vuruluyoruz erkek erkek Sonra saçlarında ve yanaklarında Kanlı barutlar pıhtılaşınca çocuklarımızın Boyu devrilesi olmalı diyorum Bir buçuk milyar gövdenin Şimdi ben bu titreyen ceylanda Hangi dağı koklayayım Hıra mı, Uhud mu düşmeli aklıma Yoksa tekmelenirken gövdelerimiz kardeş kardeş Mil çekip gözlerine yüreğin Sus mu diyeyim Evet beni iyi tanıyın Ben sevgilimin gözlerinde yaktım Bu şehrin hasret anıtı yüreğini Yaktım yüzbinlerce gölgesini Korkmuş ve sinmiş dirilerin Ve şimdi unutacağım seni Unutmadan olmuyor sevdiğim Çatlıyor damarları alnımın Alnımın ve yüreğimin Unutmadan olmuyor Aramıza uçurumları giriyor Göklerin Ve gözlerin umut veriyor bakınca hemen Biraz İstanbul olsam diyorum Biraz Afganistan Ve biraz Medine olsam Sokakları karanfil ve gül kokan Gözlerin umut veriyor bana Biraz İstanbul olsam diyorum Dirilip ayağa kalksam Biraz İstanbul Biraz....