Karanfil II

yoluma düştün kan kırmızısı karanfil işte bu yüzden pul pul kelimeler serptin, yeşerttin göğsümü işte bu yüzden ucu salkım saçak bir ihtilalciye gider garın işte bu yüzden bir bedel ödenir ışık şelalesi eledişlerine ve garda martılar uçuşurken vurgun yenir ve parmakların parmaklarından yağmur çiseliyordu bayramlıklarımıza garda titrek bir ses titrek bir ışıkla son kez vurdu gülün üstüne o gün garda bir çift güvercin seninle birlikte uçtu gökyüzüne ve bekledim hep dönüşünüzü / yani etin kanayışında kıvranan bir makamdır ayrılık ve andolsun geceler şahidimdir alnımı yasladığım toprak medine tadında bir yağmur ikindisi leyla, meryem, züleyha ve hüzün ucu salkım saçak bir ihtilalciye gider gar'ın gözlerine bakabilmiş miydim yürümüş müydük alnın terlemiş, gözlerin nemlenmiş miydi / yani bir küçük tomurcuk patlamış mıydı bir yerlerde bir sızı düşmüş müydü göğsüne meryem'in bir kıvılcım yükselmiş miydi gökyüzüne bir hüzün kırılmış mıydı kanadından bir feryat girmiş miydi nabızlarına karanfilin medine tadında bir yağmur ikindisi eledişlerin ışık şelalesi and olsun bir bedel ödenir diyorsam öyledir ödenir yoluma düştün kan kırmızısı karanfil işte bu yüzden yolumu kaybettim işte bu yüzden kanatlarım kırıldı devranım döndü sesim titrer oldu ayaklarım kaydı başıma yıkıldı istasyonlar işte bu yüzden adın bir çiçeğe dokunuyor işte bu yüzden adını bir kor parçası gibi aklımda tutuyorum adın yağmurları alevlendiriyor adın ateşten urbalar giydiriyor üryan bedenime bir ateş denizine atıyor adın beni gül ve ateş kaynıyor kelimelerim sen bir ateş gülüsün göklere savrulan platin ışıklar yükselirken semaya aşkın yüreğinden doğan derin bir sevda ile aynamın sırrı celladım, kurbanım yüzümde, vücudumda paramparça olan'ım ruhum gül ve ateş denizinde vücut buldum bir balmumu, bir safran, bir kurşun gibi eriyip aktın ve dolaştın damarlarımda