Ey Hayat

F Fesih Çelik
0 Altın Yaprak
Ey hayat, Hiç inkar etmedim. Nankörlük etmek istemem. Kana,kana içtim suyunu, Doyasıya yedim ekmeğini . Bahçelerinden güller derledim… *** (Hesabını da verdim Her santimetre karesinin….) *** Ya sen , Sen ey hayat! Bir verirken,hep beş almadın mı? Bana dünyayı küstürdüğün zaman, Renkler solar,kokular silinirdi. Çakır ayazda Akrebin zehri olurdu her şey…. Derin iç çekişler ve keşkeler Esir alırdı uykularımı. Tebeşir kokan ellerim, Lal olurdu alın yazgımda. Bazen de ben küserdim dünyaya. Yalnızlığın canhıraş çığlıkları Zamanın dipsiz kuyusunda yankılanırdı. Yalınayak isyanları, Çıplak direnişleri düşünürdüm Bir münzevinin hiçliğinde… Akşamın mor gölgesi var Sunak taşında. Tanrıçalar çetelesini tutsa da İtirazın manifestosunu yazdım. Var mı öyle boyun uzatıp Sırayı beklemek? O kadar kolay olmayacak. Oysa insanlık, İsyanlarla tarih yazdı… Ben de isyanlardayım,işte

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.