Geceler
F Fethi Aslan
0
Altın Yaprak
Her sabah,
akşamdan kalma
hüzün gazellerini savuruyorum güne.
Ve her sabah,
bir kez daha söz veriyorum kendime
anmayacağım adını diye.
Gün batıp,
gece ay ışığını giyindiğinde üstüne,
ayrılık rüzgarları
özlem soğukluğunu taşıyor beraberinde.
üşüyorum,
üşüyorum yokluğunun ikliminde.
Bütün ışıkları yakıyorum,
duvarlarımda izini,
yastığımda kokunu,
odamın boşluğunda sesini,
seni arıyorum.
Ve şafak,
her sabah olduğu gibi
bir tokat gibi patlayarak yüzümde
söküyor sensizliğe.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş