Hicrete Aç Umut Ebabilleri
F Feyz Kariha
0
Altın Yaprak
Lav dolu bir öfke
Oturdu bir çocuğun kursağına
Ne gökyüzü bir yudum su verdi
Ne meze oldu topraklar
Anne karnı huzuruna...
Ebabil dolu kelimelerini yuttu çocuk
Affetti çürümüş tüm anaçları
Zira hala umutları vardı
Hicrete aç
Cılız bir inanç…
Ve saçları
Düşüncelerine diş geçiren tarakların acıttığı
Kahrolası saçları vardı
Her daim bir anne dizine muhtaç…
Tüm oyuncaklar
Tüm karnı toklar
Tüm neşeyle muttasıl
Hüzünle munfasıllar için
Ebabil dolu dilini
İçine gömdü çocuk…
Sükûtun dibi
Bir bela büyütmekte şimdi
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş