Bekle Gülüm

Bekle Gülüm Bir sabah seherle aç kapını Yıldızları dökülmüş gökyüzünün Maviliğinde kovala hayallerini Güllere dokun Üzerine çiğ yağmış çiçekleri gözle Ufkuna bakarken sessizliğinde sabahın Gözlerinde mahmurluk İçinde sadece hüzün olmasın Sen doludizgin aydınlıklara Sen yetim çocukların baba bekleyişlerine Ve sen umulmadık bir seherde çıkagelen Gözleri yollarda eskimiş Bakışları dul kadınların Yolunu unuttuğu erkeklere Sen bir ananın akşamüstü ağlayışlarına Sen geleceğe Ve sen bir sabah ansızın çıkageleceğim sokak başına dik gözlerini Sakalımda kavgamızın Doludizgin savaş alanlarının tozunu Şakağımda çeyrek kala bir şehitliğin Ölümün anısını Yani Allaha adanmış kanımı göreceksin Sabahları bekle gülüm Ansızın ayrılıklara adanmış Güneşin güllere kan kusturduğu sabahları Horlanışını ekle yalnızlıklarına Bir telefondaki hıçkırığı Bir içli of! Çekişi Bir bitmez bekleyişi ekle Serin rüzgârları bekle Gülüm Acizliğine çöreklenmiş kobra dilleri Hal bilmez bakışları Ebu Cehle tutkun anlayışları düşün. Hicreti kuşan sabahları Medine kokusunu özle Ardından ağla gidenlerin Ve sonra dönenleri bekle sessizce Gözyaşlarını biriktir Gülüm Hasretleri, sonu mahzun sevdaları Bir şehri düşün sonra Caddelerinde kol kola mutlu iki insanı Ve yine yalnızlıkları Kader olmuş, kader denmiş ayrılıkları Ama yine de bekle Gülüm Bir sabah seherle aç kapını Sana duru tertemiz yarınları Ve sana bir Şehidi getireceğim