درباره خلقت حضرت آدم‏

چون نوبت وجود به ابدان ما رسید این کار ز آفرینش آدم شد ابتدا پروردگار سوی ملایک خطاب کرد خواهم یکی خلیفه کنم در زمین به پا گفتند ای علیم حکیم بزرگوار تسبیح می‏کنیم تو را صبح و شام ما در خلق آدم است چه حکمت که در زمین کارش به جز فساد نه و ریزش دما گفتا که اعتراض شما را نمی‏رسد جز ما خبر ندارد از اسرار کار ما مشتی ز خاک سوی من آرید از زمین تا ز آب و گل کنم جسد آدمی به پا رفتند سوی خاک و ربودند از آن کفی با گیر و دار و محنت و با چند ماجرا کردش به دست خویش چهل صبحدم خمیر تا قابل حیات شد و مسکن قوا قالب چو شد تمام و در او نفخ روح شد زد عطسه ‏ای و گفت لک الحمد ربنا