غزل شمارهٔ ۳۶۵

شاهدان گر جلوه بر ایمان کنند کفر و ایمان هر دو را یکسان کنند عارفان از عشق اگر گردند مست رازها در سینه کی پنهان کنند عاشقان را دوست هر دم جان نو بخشد ایشان باز جان قربان کنند زاهدان گر زان جهان هم بگذرند این جهان را روضه رضوان کنند عابدان گر بهر جانان جان کنند عیش های نقد با جانان کنند اهل دنیا گر ز صورت بگذرند عیش را صافی و جاویدان کنند عاقلان گر بگذرند از ننگ و نام دردشان را عاشقان درمان کنند گر مریدان پند پیران بشنوند کار را بر خویشتن آسان کنند واصلان از راه اگر گویند باز سالکان را گیج و سرگردان کنند آنچه با حکمت کنند اهل نظر عاشقان با گفته فیض آن کنند