غزل شمارهٔ ۶۲۴

از معانی مغز بیرون می کشم معنوی داند که من چون می کشم بسته دارم تا نظر در صورتی معنی هر لحظه بیرون می کشم لیلیی دارم که نتوان دیدنش در غمش صد بار بیرون می کشم کاسه های زهر هجر دوست را عشق می داند که من چون می کشم موسیم من عقل هارون من است منت نصرت ز هارون می کشم یکسر مو سر نمی پیچم ز عقل این ریاضت ها به قانون می کشم از پی تحصیل زاد آخرت جورها از دنیی دون می کشم دم به دم زان غمزه تیری می رسد خامه پرهیز در خون می کشم بهر بی اندازه عیشی در درون محنت ز اندازه بیرون می کشم دل ز دنیا کنده و در ارض تن رنج خسف جسم قارون می کشم رنج ها باشد کلید گنج ها رنج ها از طاقت افزون می کشم تا رسم از رنج در گنجی چو فیض جورها از چرخ گردون می کشم