غزل شمارهٔ ۷۹۳

زهر هجران می چشم از من چنین می خواهد او جور دوری می کشم از من چنین می خواهد او دیگران را او ز لطف خویش دارد بهره ور من به قهرش دلخوشم از من چنین می خواهد او شهد لطفی گاه پنهان می کند در زهر قهر لطف پنهان می چشم از من چنین می خواهد او دور از آن گل از رقیبان در دلستم خارها جور دونان می کشم از من چنین می خواهد او خویش را سوزم برای او فروزم شمع جان پای تا سر آتشم از من چنین می خواهد او بارها بگداخت جانم را برای امتحان پاک و صاف و بیغشم از من چنین می خواهد او طالب علمم ولیکن نه چو اهل مدرسه با هوا در چالشم از من چنین می خواهد او می کنم حق را عبادت خشک لیکن نیستم عابد صوفی وشم از من چنین می خواهد او هرکسی را از می ای سر خوش شود من همچو فیض از می او سرخوشم از من چنین می خواهد او