غزل شمارهٔ ۹۴۹
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
ای زلف تو مسکن دل شیدایی
وی روی تو مجموع همه زیبایی
جان در تن هیچکس نماند ز نهار
آن عارض و زلف را بکس بنمایی
از حسرت آن لبم بلب آمد جان
از فکرت آن دهان شدم شیدایی
بیمار شدم ز آرزوی چشمت
گشتم ز خیال خال تو سودایی
ایمان بسواد کفر زلفت دادم
بستم زنار و بستدم ترسایی
از حسرت آن میان شدم چون مویی
باشد روزی که در کنارم آیی
گر در نظر تو فیض پستست ولی
دارد ز خیال قد تو بالایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş