غزل شمارهٔ ۹۵۸
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
سر خستگان نداری بگذار ما نیایی
غم کشتگان نداری بمزار ما نیایی
تنم از غبار گردد بره گذارت افتد
تو بگردی از ره خود بغبار ما نیایی
بغمی نیوده پا بست نشده زمامت از دست
تو که بار غم نداری بقطار ما نیایی
ز خرابه وفایم تو ز شهر بیوفایی
ز تو چون وفا نیاید بدیار ما نیایی
دلم از غم میانت شب و روز میگدازد
نشویم تا چو مویی بکنار ما نیایی
نشود خرابه دل ز عمارت تو آباد
تو از این سرا برون رو تو بکار ما نیایی
چه شکایتست ای فیض که شنیده است هرگز
که کسی بیار گوید تو بکار ما نیایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş