شمارهٔ ۱۳۲

ف فیض کاشانی
0 Altın Yaprak
آرم ای مولای من یک قطره از دریای تو گفته گویا حافظ این ابیات در سودای تو ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو زینت تاج و نگین از گوهر والای تو آفتاب فتح را هر دم طلوعی می‏دهد در لباس خسروی رخسار مه سیمای تو گرچه خورشید فلک چشم و چراغ عالمست روشنایی بخش چشم اوست خاک پای تو جلوه گاه طایر اقبال گردد هر کجا سایه اندازد همای چتر گردون سای تو از رسوم شرع و حکمت با هزاران اختلاف نکته هرگز نشد فوت از دل دانای تو آنچه اسکندر طلب کرد و ندادش روزگار جرعه ‏ای بود از زلال لعل جان افزای تو عرض حاجت در حریم حضرتت محتاج نیست راز کس مخفی نماند با فروغ رای تو خسروا پیرانه سر فیضت جوانی می‏کند بر امید عفو جان‏بخش گنه فرسای تو

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.