شمارهٔ ۱۵

هان مژده ای بیار صبا از دیار دوست تا در طلب دلم شود امیدوار دوست کحل جواهری به من آر ای نسیم صبح زان خاک نیک‏بخت که شد رهگذار دوست یا نامه‏ای بیار که تعویذ جان کنم یا جان کنم نثار خط مشک‏بار دوست خواهم ز حق که از مدد بخت کارساز بر حسب آرزو شودم کار و بار دوست ماییم و آستان نبی و علی و آل جانها به کف گرفته برای نثار دوست گر باد فتنه هر دو جهان را به هم زند ما و چراغ و چشم و ره انتظار دوست افلاک را برای امام آفریده‏اند در گردشند برحسب اختیار دوست‏ دشمن اگر به رفض زند طعنه فیض را منت خدای را که نیم شرمسار دوست