Bir Baba Olsa Bile Baba Kalırmış

Yine haziran geliyor, yine yeni bir babalar günü işte. Ve ben sana geleceğim, konuşacağım, anlatacağım hiç susmayacağım. Belki ağlarım biraz ama, göz yaşlarım var diye üzülme sakın, seni çok özledim ya ben, aylardır gelemedim ya yanına işte kirpiklerimden yanağıma sızan yaşların sebebi sadece bu çünkü seninleyken akan her damla gözyaşım mutluluğumdandır. Babacığım artık seni hatırladığımda, yada rüyalarıma girdiğinde üzülmüyorum ben. Değiştim, yenilendim, başka bir ben oldum. Sen düşünce yüreğime, gülümsüyor gözlerim, kirpiklerimdeki bulutları azat ettim, kendi yoluna gitti siyah göz yaşlarım, artık üzülmüyorum yokluğuna, sensizliğe dayanmayı öğrendim, sen düşünce aklıma yaratıldığın ve benim babam olduğun için şükrediyorum Rabbim' e. Babam yirmi sekiz yıllık hasretim büyüdüm artık ben, öğrendim bir baba ölse bile hep baba kalıyormuş. Tabi ki bende isterdim senli hatıralarım olsun, bende isterdim senin yanında büyümek. Sana sarılmış bir fotoğrafım, yada kulağıma söylediğin şarkılardan birisini hatırlamak isterdim.Tıpkı eşimin kızımın saçlarını tarayıp ördüğü gibi sende benim saçlarımı tarayabil, yanlışlarımda beni uyar, doğrularımda öpücükle ödüllendir isterdim. Ama anladım artık bazı şeyler bizim kontrolümüzde değil, tıpkı kalmak istemene rağmen gitmek zorunda olman gibi. Ama inancım var biliyorum ki mahşer günü onca kalabalık içinde arayıp bulacaksın beni "hoş geldin yavrum" diyeceksin, sarılacaksın. Saçlarımı tarayıp örecek misin? baba saçlarımı örer misin ne olur. Ayak parmaklarımdan, saç tellerime kadar inanıyorum vuslat günü geldiğinde bana öyle sıkı sarılacaksın ki bunca yılın hasretini unutacağım, bana öyle bir yavrum diyeceksin ki içimdeki tüm mezarlar yeniden dirilecek ve ben bunca yılın yüreğime bıraktığı yokluğunun acısını bir gömlek gibi çıkarıp atacağım üzerimden. Bu yılda dilimde dualarım, elimde çiçeklerle geleceğim sana. Bir elimde beyaz gülüm kızım, bir elimde senin sevdiğin kırmızı güller.(Hakikaten sever misin kırmızı gülleri, anneme sordum gülleri çok severdi dedi bana, bende yıllardır hep güllerle gelirim yanına.) "Biz geldik" diyeceğim, sokulacağım yanına. Kızım yine soracak "anne neden bahçeye baba diyorsun". Bense yine dilimin döndüğünce, aklının aldığınca anlatacağım yavruma, o güller içindeki bahçede babamın uyuduğunu. O yine soracak " anne dedem üşümez mi burda, baba örtü getirsene dedeme" diyecek. Ben sarılacağım kızıma "Allah onu korur,üzülme" diyeceğim. Burnuma yumruk yemiş gibi hissedeceğim, kalbim acıyarak küçük bir kız çocuğuna ölümün ne demek olduğunu anlatmaya çalışacağım ama bir türlü anlatamayacağım, tıpkı yıllar önce kendimin de anlayamadığı gibi. Seni seviyorum ben baba. Annemi nasıl seviyorsam işte o kadar çok seviyorum. Seninle konuşmak, toprağına dokunmak yokluğunun bıraktığı tüm acıları unutturuyor bana. Biliyorum, hissediyorum beni duyuyorsun, sesini duyamasam da gönlünle konuşuyorsun benimle, "yavrum" diyorsun "gelincik çiçeğim hoş geldin" diyorsun. Sana sarılmak ne güzel şeymiş baba, toprağına bırakıyorum kendimi bak, toprak sen kokuyor babam.Hani mahşer günü arayıp bulacaksın ya bizi, hiç bırakmazcasına sarılacaksın ya, işte o gün babam, güzel annemin ellerini öp, emanetlerine çok iyi baktı, seninle birlikte oda öldürdü sanki kendini, canını bizim canımıza kattı, bir anka kuşu gibi kendi küllerinden bizi yaşattı. Annemi bir daha hiç yalnız bırakma olur mu babam. Artık bitirmek zorundayım kelimelerimi. Seni çok sevdiğimi ve özlediğimi hiç unutma olur mu, resmine her baktığımda yüzünde yüzümü gördüğümü ve bana bıraktığın hatırlayamadığım hatıraları tıpkı senin gibi sevdiğimi ruhunda hep hisset lütfen babam. Kelimelerin yetmediği, cümlelerin kurulamadığı bir yerdesin sen şimdi, o yüzden ben bütün cümlelerimi senin için kuruyorum, bir nefes kendim için alırken, bir nefeste senin için soluyorum babam. Ve biliyorum ki artık babalar ölse bile, hep baba kalıyormuş..-