Çocuk Kadın Olurmu

F Figen Güneş
0 Altın Yaprak
Küçücük çocukların kadın olduğu, daha oyuncak bebeklerle oynayacak yaşta olmalarına rağmen kendi çocuklarını doğurmak zorunda bırakıldığı kadın çocuk anneler hala var oldukça acılar hiç dinmeyecek, gözyaşları her zaman akacak gibi maalesef. Bir çocuğu yetiştiren, emek veren, fiziksel olduğu kadar ruhen de besleyen annedir. Ve O anne zaten yarım kalmış, yaşanmamış çocukluğunun verdiği acemilikle, kendi eğitim eksikliğiyle, hayata tutunduğu pamuk ipliğiyle nasıl yarınları aydınlık bir insan yetiştirebilir ki. Daha minicik ellerine kına yakıp, gelin ediyorlar kızlarımızı, daha süt kokan tenlerine belki de daha önce hiç görmedikleri eller dokunuyor, daha rüyalarında top kovalayıp, ip atlarken, sokakta arkadaşlarıyla evcilik oynarken bir eve gelin ediliyorlar. Bütün düşleri çalınıyor, bütün hayalleri kırılıp dağılıyor, anasının kuzusuyken daha düne kadar, ansızın kötü bir rüyanın tam orta yerine düşer gibi, yada tutup denizden bir balığı karaya atıp ölmesini bekler gibi, küçücük bir kedi yavrusunu karlı, fırtınalı bir gecede sokakta bırakıp donmasını seyreder gibi çaresiz, umutsuz, tek başına bırakılıyorlar. Ağlarken çocuk gelin kara yazısına, eğerken boynunu silinip tekrar yazılmış alınyazısına ve yanarken taa ciğeri yarım kalmış, hayatın en başında tüketilmiş, ele geçirilmiş ömrüne susuyor, kabulleniyor çünkü, öğrenmiş, ona öyle öğretilmiş susup kabullenmenin kaderi olduğunu. Hiç sorgulayamıyor, soru soramıyor, başını kaldırıp göğe bakamıyor, korkuyor belki de başını kaldırıp bakarsa göğe gök başına yıkılacak diye, korkuyor belki de, gökyüzünden taş yağacak başına. Daha küçücük yüreği, daha aklı çelik çomakta, aklı oyuncak bebeğinde. Belki kınalı ellerine bakıyor anlamıyor, anlayamıyor, herkes böyle sanıyor, susuyor, hiç konuşmuyor. daha ben onüç yaşındayım elimden aldınız oyuncaklarımı aldınız beni okulumdan beni bir mal gibi ele verdiniz kim bu yastığımda yatan kişi bu kucağımdaki bebek kimin daha ben onüç yaşındayım düşlerimi düşürdünüz önce kirpiklerimden sonra yarınlarımı bıçakladınız okuyacaktım ben kalem tutan ellerim vardı siz kına yakıp gelin yaptınız beni kaldırıp evcilik oyunumdan başka bir evin içine kadın ettiniz düşlerim yarına dair umutlarım bıçaklanan çocukluğum yarım kalmış hayatım yastığımdaki adam kucağımdaki bebek kimim ben yaşım daha onüç çocuk kadın olurmu onüç yaşında "Artık küçücük kızlarımızın elinden alıp kağıt kalemi, yerine kucaklarına bebekler verilmesin. yarım kalmasın nolur çocuklukları, azalmasınlar, eksilmesinler.."

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.