Güneş'e

Senin için, sadece senin için; yaşamayı, gülmeyi ve her gün yeniden öğrenmeyi, öğrendiklerimin üstünden geçmeyi, kendimi yenilemeyi, sabrı, aşkı, sadakati, sevmeyi gözlerdeki sihri yitirmemek adına savaşmayı istiyorsam, yaşamayı ölmek yerine tercihim, senin için... Sevginin dilde değil davranışta olduğunu, aklın yürekle yürümesi gerektiğini nezaketin taşlaşmış kabalığı çözdüğünü inançla her dağın aşılabildiğini, cesaretin başta değil yürekte durduğunu ne çok kaybetsen de yeniden denemen gerektiğini anlatabilmek için sana, yaşamayı ölmek yerine tercihim, senin için... Evrende Allah tan başka dostum kalmamışken güvenebileceğim, riyasız tek insan sevgisinin senden olduğunu bilirken, senin o riyasız sevgini koruyabilmek adına -dost kapısına gitmeyi ne çok isterken-, yaşamayı ölmek yerine tercihim, senin için... Dayanılması zor bir ilişkiye yuva diyorsam on lafın birini kusarken dokuzunu yutuyorsam her belaya bu da taktir diye susuyorsam bir kurşunluk namerde de göz yumuyorsam kim yaptırabilirdi ki bunları başka bana, yaşamayı ölmek yerine tercihim, senin için... İnan bana sen her şeye değersin. gülen gözlerinde bir alem taşıyorsun, adımı söyleyen sesinle daralan göğsüme nefes üflüyor, boğazımdan geçmeyen lokmalarımı benim için yaşa diyen varlığınla sen itiyorsun. inan bana oğlum, yaşamayı ölmek yerine tercihim, senin için... Ne bileyim durmadan kaçardım belki de; sevdiklerime saygımı yitirmemek uzaktan her şey daha güzel görünür diye. doğrularımı yaşayabilmek adına kimseyi ezmemek için, sudan ağır tüyden hafif insan ağırlığıma bastığım toprak dayanamıyor, çöküyor diye, kaçıp gitmek yerine, kalıyorsam sadece senin için!...