Nöbette Uykularım

Nöbette uykularım, durmadan seni sayıklıyor Suretin nurdan bir taç gibi yapıştı alnıma Her gördüğünde hayalini, İlk kez görmüş gibi aklım yerinden sıçrıyor. Girme artık rüyalarıma, gelme artık diyemem Ateşten bir gömlek gibi sardın yüreciğin tenini Can ateşi dedikleri böyle bir şey olsa gerek İncinirken yanarken uykunun beyaz kanatları Sarmalanmış ateşini, bir türlü bırakmıyor. Nöbette uykularım, durmadan seni sayıklıyor.. İnce bir çizgi oluyor her uyanışımda alnımdaki suretin Okuyorum satırlarını, senden önce ve senden sonra diye hayatın Ellerimin altından bir çift el Her sabah çiziyor benden önce bildiğin resimleri Nöbette aklım, durmadan seni sayıklıyor!...