Kadıköy Ulusal Parkı

Kartal yuvasından seni gözlüyorum Bakışların Haydarpaşa’ya dönüyor Uçup gidiyorsun Belki de bir kırıntı bana düşer diye Bir vapurun takılıp gidiyorsun peşine Sana bakıyorum Uçuyorsun Kartal yuvasından seni gözlüyorum Pencereye yapışmış bana bakıyorsun Ulaşıp kanımı emmek için bir yol arıyorsun Anlam veremiyorsun aramızdaki görünmez engele Ve Kanatlarını sallıyorsun başka bir pencereye Kartal yuvasından seni gözlüyorum Yolunu kaybetmiş çatılarda dolaşıyorsun Belki de eşini arıyorsundur Ne de olsa Marttayız Kartal yuvasından seni gözlüyorum Aşağıda, çok aşağıda yolunu tutmuş gidiyorsun Kaybolan kanatlarını arıyorsun “Yuvana dön!” diye bağırıyorum duymuyorsun Kartal yuvasından her gün seni çağırıyorum.