Eylül Anıları

Sana bir eylül ikindisinde seslendim, ta uzaklardan. Gözümde yaşlar, gönlümde özlemlerle... Bu kalp, bu gözler ağlamaklı Susuz topraklar misali hasret sana... Sana hasret yarınlarım. Sen çölde yağan yağmur, sen dal üstünde açan çiçek. Sen gülücükler dağıtan hayalimdeki sevgili. Mini minnacık dudaklarınla söylemezsin sevdiğini. Beni hasret bırakırsın sevdalarıma. Hazan getirirsin yaşanmamış yarınlarıma. Beni esir etmişsin tavırlarına... Uykularım yarım kalmış gecelerde.... Masamda kırık dökük anılarım ve ben... Sana şiirler yazmış bu yürek... Kahrolsun bu eylül ikindileri, çekilmez oldular! Aklıma bile gelmezdi böyle ayrılıklar Şimdi mazi oldu o güzel anılar, hatıralar... Öyle ansızın, öyle habersiz gittin ki Ardından iki damla yaş dökmek bile nasip olmadı! Şimdi her yağmur damlası seni hatırlatıyor. Ve ben eylül yağmurlarından da nefret ediyorum. Gözlerim dalıyor her yağmur damlasına Yüreğim ıslanıyor, Üşüyorum... Anlamasan da! Şimdi sevda türküleri söylüyorum Yağmurlu İstanbul ikindilerinden... Şimdi sensizliğe ağlıyorum Yüreğim paramparça! Şimdi seni arıyorum Hasret sana sahildeki kumsal, parklar ve masamız... Hasret sana yağmurlu eylül ikindileri... Gelde bitsin bu özlem, bu yakarış Gelde bitsin sana olan hasretim...