Feso Ağa

Taşra bir kentin mahallesinde yaşardı feso ağa Alımlıydı kendine göre gururluydu Ağzından kelimeler zor çıkardı, kibirliydi Ahali diz çökerdi karşısında,biraz korkudan biraz yaltakça Zamansız emirler, naralar atardı hesapsızca Kalleşçe düşünceleri vardı feso ağanın Yargılayamazdılar seni nefis mahkemesinde İşte öyle bir yaratıktın feso ağa Kanun, nizam sendin, şahta, padişahta Keserdin cezasını sana yüz çevirenin Süründürürdün kara kuyularda insafsızca Merhamet senin kitabında yazmazdı Koynunda yılan beslerdin bülbül misali Kurtu kuzuya yedirirdin feso ağa Ne garibanların kanına girdin Ne genç gelinleri dul bıraktın Kalleşlik senin damarında var feso ağa Omuz omuza versen de yıksan halkının kör talihini Çok mu istekleri var senden halkının, amansızca ? Ama nerde sende o insaf tarlasının mahsulleri Koyun misali yerdeki ota değil de, daldaki çalıya bakarsın Etme feso ağa eyleme, koçum domuzluk etme Domuzluk etme de yıkma körpe yüreklerin umutlarını Leşin kargalara yem olur, esamen silinir Sürünürsün milletin kalbinde çöl faresi gibi Feso köpeği demesinler sana dilden dile