Türkiye´nin çatısıydı çıktım Ağrım dindi yüreğimde.. Sordu şehirde insanlar; -Ne vardı zirvede?…
sen gel yine gel yar denizler sakin martılar suskun…
sarı saçlarlarını savurdu üstünde siyah paltosu ahh! bir de mavi bakışları…
Kokusunu çektim Kılcal damarlarım titredi Doldu içerim, hissetti h ü c r e l e r i m...…
dün gece seni gördüm rüyamda deniz miydi baktığım yoksa senin gözlerin mi…
Hey demirci! Körükle ateşi Dünya eğrilerle doldu Kızdır demirleri…
İki yüz altmış promili aşmışım Yine deli deli esiyor zaman Yine alaz savrulmalar Kahroluşlar…
) Hayat dik bir yokuş... tırmanmam gerek Zorlukları yılmadan hep aşmam gerek Korkmadan hep dikine... hep dinginine…
Sokaklar sessiz …/ s ü k u t Beyaz kardelenlerdi savrulan Çıt yoktu , yürüdüm Rüzgarın uğultusunda…
asil kardelen açmış derenin kenarında meleklerden almış rengini şahikalara vurgun…
mum ; -ben karanlıkları aydınlatırım ateşimle. kelebek, sen ateşime gelme… yanarsın...…
...../İçimdeki çocuk... Uçtu mavi beyaz bulutlara... Şahinler, yareni oldu... Haykırdı suskularını... Kimse bilmedi ağladığını dağlarda... Yalnız melekler gördü hallerini... Efsan…
Onun ellerinde bali, Gözlerinde kan. Çekiyordu iğrençlikleri Girdablara kapılmış,…
Hadi, bir anlaşma yapalım; Sen meleklerini yolla Ben kötüleri Degiştirelim yerlerini...
Bitti... Gittiğinde kapandı perdelerim Gündüzüm karanlık Güneş doğmadı bir daha…