Gülselim

asil kardelen açmış derenin kenarında meleklerden almış rengini şahikalara vurgun gülselim dağların en güzel kızı... geliverse yine o serçe tıklasa pencereme kara bulutları kovupta yansa yine gökte şimal yıldızı... bir ses olsa dağların sesizliği gibi can olsa gülse gülselim ... bahçemde açsa açsa rengarenk güller... gülselim; "canım... en canım" deyip alsa beni yüreğine bir dağ olsa dursa karşımda tam da zamanıydı tırmanmanın kardelenlerin seyrettiği şahikalara varmanın.../zamanıydı zamanıydı içimdeki suskuları uçurumlara haykırmanın… gülselim yüreğime aksa aksa... çağıl çağıl çağlasa o serce ötse ötelerde… derenin gürüldeyen sesinde anamın kucağında uyur gibi mışıl mışıl uyusam sessizce... "..../asil kardelen şahikaları seyrediyordu... meleklerden almış rengini... güldü bana... gülselim aktı dereler gibi..........."