Ah Gitmelerim...!

Ah Gitmelerim...! Ufalanmış, darmadağın olmuş tüm tümceleri sıralayacağım birazdan. Birazdan dedim ya işte. Uzaklara gittim kendi içimde. Sonra hiçbir yere gidememiş, kımıldayamamış, buzun altında sıkışmış olduğumu fark ettim. Sonra bir ses... Bir ışık, eski güzel günlerden birkaç görüntü belirdi... İçinden çıkamadığım bahar senfonisi değildi bu. Bu her zamanki gibi değil. Artık aynı trene binmeyeceğim, aynı yollardan geçmeyeceğim, aynı gökyüzü olmayacak kafamı kaldırdığımda... Her şey bir başka görünecek. ee dedimya AYRILIK bu vedaya dair hangi söz varsa burda olmalı. Öyle deruni olmayacak sözlerim, yaşadıklarımın derinliğinde boğuldum belkide giderken ardımdan tek kişi kalmayacak dur diyen. Olsun ben yinede çekip gideceğim.. Nereye mi? Beklenilen yere....! Bu hayatdan çalınmış zamanlarımı eksilmesin diye hüzünle biriktirip, sonra delik olan cebime diye başlamayacağım artık. Dedimya bu sahici gitmelerim...