Mülteci Yalnızlığım!..

aczimin külliyatında tüm istikametlerim sana. hiçliğimin en hat safhasında bir tek rotasın; bir tek seyir. bir tek seni zayi edemedim içimin dehlizinde. kitabelerde biriken figanımsın. gecenin kertiğine büzüşmüş izbeliğimle istifledim manasızlığımı… gidişinin menziline düşlerimde öbeklendikçe sen ! ömrümün ehramında gediklerden yontuyorum seni . bir ok gibi sığıntılığım … bitmek bilmeyen mevsimsizliğin ikliminde, tökezlediğim taşlar kanatır ayak uçlarımdaki gölgemi. hibe edeceğim neyim kaldı ki marazi serkeşliğimden başka ? usumda kuyulanan sesin, mülteci yalnızlığımda girdin düşlerime … ey vefâsız !... şimdi, avuçlarımda sakladığım örümceğin zehrini akıtıyorum damarlarıma. sana olan istikametlerimi siliyorum usumun haritasından . idrakine varamadığım sevdanı bıraktım kapının eşiğine !