Gazel

Neşve-i cam-ı muhabbetle gönül cuş eyler Çekilen der ü gamı cümle feramuş eyler Kıl hazer alma sakın aşık-ı zarın ahın Seni bir şuh-ı sitemkara felek dun eyler Bir nigehle komadı derdimi takrire mecal Çeşm-i mestin nice guyaları hamuş eyler Hale-i mah gibi sineye çekmiş mihri Bezm-i vuslatta o kim yari deraguş eyler Sen hem gülşen-i hüsnünde figan et cü hezar Fıtnata derd-i dilin belki o gül guş eyler (Günümüz Türkçesiyle) Gönül sevgi kadehinin neşesiyle coşar Çekilen dert ve üzüntüyü bütünüyle unutur Ağlayan aşığın ahını alma sakın Seni bir zulmedici güzele keder düşkün eyler Bir bakışla derdimi anlatmaya derman koymadı Sarhoş gözün nice söyleyenleri susturur Ay haleleri gibi güneşi göğsüne çekmiş O ki kavuşma meclisinde sevgiliyi kucaklar Sen hemen güzelliğinin gül bahçesinde binlerce kez ağla Ey Fitnat, belki gönül derdini o gül (sevgili) dinler