غزل شمارهٔ ۱۳۸
ف فروغی بسطامی
0
Altın Yaprak
هم به حرم هم به دیر بدر دجا دیدمت
تا نظرم باز شد در همه جا دیدمت
سینه برافروختم خانه فروسوختم
دیده به خود دوختم عین خدا دیدمت
دل چو نهادم به مرگ عمر ابد دادی ام
خو چو گرفتم به درد محض دوا دیدمت
ز آتش لب تشنگی رفت چو خاکم به باد
خضر مسیحا نفس آب بقا دیدمت
از خط عنبرفروش مردفکن خواندمت
وز لب پیمانه نوش هوش ربا دیدمت
بنده عاصی منم خواجه مشفق تویی
زان که به مزد خطا گرم عطا دیدمت
چشم فروغی ندید چون تو غزالی که من
هم به دیار ختن هم به ختا دیدمت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş